Woor gebeird op 't baal in 't Bergershois. Ne jongen meh eh sjonkelvoetjen zedj hem neivest ehn iffera die zol g'hiel schooin geweist g'hat hemmen hoi ze ni eh wa scheel gezien. 'T es van allemaan bekost dat die gieze geeren geflatteird wird en ni ongevoeleg was on eh lief komplimentjen.
De jongen sprekt heer g'hiel beleefd oon..., zoij bezied hem iensj va kop tot tiên en zeid: "Jaan, maan... as ga ne voet in 't graf hedj... ziet dat' anne maloeinege es... zeê".
"Merci, iffera, mor lodj meh toch toe van a te zegge dagge veil schoeinder zet as de liefde."
"Wa blieft er a, menhier?"
"Ja... ja, ifferaken... de liefde es blendj en goij ehn zeh mor scheel."
0 reacties:
Een reactie posten