Twie felle poletiekers van 't stad mosten nor den boiten goon ehn meitink geiven. 'K en goon gien noamen noemen, lodj ons zeggen: Pier en Polle, en 't derpken: flesseghem. Ze stapten alle twie vol korrosje voersj. In den ingank van 't derp was 't er ooik 'n meitink van de teige partie. Ons twie knols stonten boiten on de veister te loisteren en, 't gein das 'z hooirden 'n stont heer ni
oon.
Pier werd kood. "'k zal heer nekker goon heer moil toeploosteren" zoij'n.
"A jommer gen doetj zeiker... 't er zen der wel 't foijfteg binnen... bleif ge agaa hier, of ge zodj kennen van 'n koi roijs kommen."
"Koi roijs... koi roijs...! Zi, bleifd hier stoon en teldj ze mor hert op aal degein die ge deir deis venster zie vliegen!!"
Pier trok binnen en Polle zedj'n hem on de venster.
Polle hoird dor binnen eh lawoijt van d'helsige dooivels, ha ziet de venster oepen trekken en ne mensj nor boite vliegen. "Ien!" zei Polle loid op.
Aal me ne kier hooirt'n ehn beivende stemme die 'n herkost ver de die va Pier : "Stop! Polle, telj nimmer voersj, 'k ben te kikke."
woensdag 15 juli 2026
Meitink
dinsdag 14 juli 2026
Autocoureur zit ín het stuur
vertaling J.S-Dam
Autocoureur zit ín het stuur
Het verminderen van de luchtweerstand werd steeds belangrijker bij het ontwerp van raceauto's. Om slechts enkele vierkante centimeters frontaal oppervlak te besparen, gingen ontwerpers soms opmerkelijk ver. Een opvallend voorbeeld hiervan was een racewagen die onlangs in Frankrijk verscheen. De auto leek op een "mes op wielen": hij was nauwelijks breder dan de motor zelf. Om de wagen zo smal mogelijk te houden, werd het stuur zo ontworpen dat de coureur met zijn benen door de stuurcirkel heen zat, alsof hij letterlijk in het stuur zat.
Illustratie: Stuur en deel van de stuurinrichting van een uitzonderlijk smal ontworpen raceauto, gebouwd om de luchtweerstand zo veel mogelijk te verminderen.
(bron: Popular Mechanics Magazine, Volume 47, No 1, January, 1927)
Autocoureur zit ín het stuur
Het verminderen van de luchtweerstand werd steeds belangrijker bij het ontwerp van raceauto's. Om slechts enkele vierkante centimeters frontaal oppervlak te besparen, gingen ontwerpers soms opmerkelijk ver. Een opvallend voorbeeld hiervan was een racewagen die onlangs in Frankrijk verscheen. De auto leek op een "mes op wielen": hij was nauwelijks breder dan de motor zelf. Om de wagen zo smal mogelijk te houden, werd het stuur zo ontworpen dat de coureur met zijn benen door de stuurcirkel heen zat, alsof hij letterlijk in het stuur zat.
Illustratie: Stuur en deel van de stuurinrichting van een uitzonderlijk smal ontworpen raceauto, gebouwd om de luchtweerstand zo veel mogelijk te verminderen.
(bron: Popular Mechanics Magazine, Volume 47, No 1, January, 1927)
Labels:
Drollig
maandag 13 juli 2026
zondag 12 juli 2026
zaterdag 11 juli 2026
vrijdag 10 juli 2026
Een Grotere Sweet Spot
vertaling J.S-Dam
Een Grotere Sweet Spot
New York – Zowel professionele tennissers als recreatieve spelers kunnen last krijgen van een tenniselleboog. Wanneer de bal niet precies op de sweet spot, het optimale raakpunt in het midden van het racket, wordt geraakt, gaat het racket trillen en verdraaien. Hierdoor worden de pezen in de arm extra belast.
Het Amerikaanse bedrijf Dynaspot Corp. ontwikkelde een tennisracket met een bewegende massa die deze verdraaiing tegengaat. Aan beide zijden van het racketframe is een holle ring bevestigd die gevuld is met een stroperige vloeistof. Bij een slag buiten het midden verplaatst de vloeistof zich door de middelpuntvliedende kracht automatisch naar de kant waar ze de verdraaiing compenseert. Raakt de bal onder de sweet spot, dan stroomt de vloeistof naar de bovenkant van het racket; bij een bal boven de sweet spot verplaatst ze zich naar de onderkant. Zo wordt de torsie verminderd, neemt de belasting op de arm af en blijft het racket stabieler, wat de nauwkeurigheid van de slag ten goede komt. Om het extra gewicht van de vloeistof te compenseren, is het racketframe vervaardigd uit lichtgewicht grafiet en zijn niet-dragende verstevigingsribben verwijderd.
Ondertussen ontwikkelde de Zweedse uitvinder Bengt Petersson een systeem genaamd Stringset. Hierbij worden elastische buisjes als hulzen over de buitenste snaren van het racket geplaatst. Deze buisjes dempen de trillingen die ontstaan bij slagen buiten de sweet spot. Daardoor worden zowel het racketframe als de spieren en pezen van de speler minder belast. Tennissers die herstellende waren van een tenniselleboog hebben tijdens hun revalidatie met succes gebruikgemaakt van rackets die met het Stringset-systeem waren uitgerust.
Illustratie links: Het Dynaspot-racket gebruikt een bewegende vloeistof om de torsie van het racket bij een niet-centrale balimpact te compenseren.
Illustratie rechts: Het Stringset-systeem gebruikt elastische buisjes op de buitenste snaren om trillingen te dempen en de effectieve sweet spot van het racket te vergroten.
(bron: Popular Mechanics Magazine, Volume 165, No 4, April, 1988)
Een Grotere Sweet Spot
New York – Zowel professionele tennissers als recreatieve spelers kunnen last krijgen van een tenniselleboog. Wanneer de bal niet precies op de sweet spot, het optimale raakpunt in het midden van het racket, wordt geraakt, gaat het racket trillen en verdraaien. Hierdoor worden de pezen in de arm extra belast.
Het Amerikaanse bedrijf Dynaspot Corp. ontwikkelde een tennisracket met een bewegende massa die deze verdraaiing tegengaat. Aan beide zijden van het racketframe is een holle ring bevestigd die gevuld is met een stroperige vloeistof. Bij een slag buiten het midden verplaatst de vloeistof zich door de middelpuntvliedende kracht automatisch naar de kant waar ze de verdraaiing compenseert. Raakt de bal onder de sweet spot, dan stroomt de vloeistof naar de bovenkant van het racket; bij een bal boven de sweet spot verplaatst ze zich naar de onderkant. Zo wordt de torsie verminderd, neemt de belasting op de arm af en blijft het racket stabieler, wat de nauwkeurigheid van de slag ten goede komt. Om het extra gewicht van de vloeistof te compenseren, is het racketframe vervaardigd uit lichtgewicht grafiet en zijn niet-dragende verstevigingsribben verwijderd.
Ondertussen ontwikkelde de Zweedse uitvinder Bengt Petersson een systeem genaamd Stringset. Hierbij worden elastische buisjes als hulzen over de buitenste snaren van het racket geplaatst. Deze buisjes dempen de trillingen die ontstaan bij slagen buiten de sweet spot. Daardoor worden zowel het racketframe als de spieren en pezen van de speler minder belast. Tennissers die herstellende waren van een tenniselleboog hebben tijdens hun revalidatie met succes gebruikgemaakt van rackets die met het Stringset-systeem waren uitgerust.
Illustratie links: Het Dynaspot-racket gebruikt een bewegende vloeistof om de torsie van het racket bij een niet-centrale balimpact te compenseren.
Illustratie rechts: Het Stringset-systeem gebruikt elastische buisjes op de buitenste snaren om trillingen te dempen en de effectieve sweet spot van het racket te vergroten.
(bron: Popular Mechanics Magazine, Volume 165, No 4, April, 1988)
Labels:
Drollig
donderdag 9 juli 2026
Abonneren op:
Posts (Atom)






